Krajobrazy miejskie
Krajobrazy miejskie są jednym z ulubionych tematów fotograficznych wielu wybitnych fotografów. Uwielbiają oni emocje i energię miejskiego zgiełku, a okazać się może, że są one absolutnie pełne interesujących tematów. Szybkie tempo zmian oznacza również zawsze coś nowego w fotografii.
Miasta często posiadają własną, niepowtarzalną moc, które czyni je innym niż inne. Udane zdjęcie krajobrazu miejskiego uchwyci istotę tego co wartościowe. Jednak nie zawsze jest to łatwe zadanie. Kluczem do sukcesu jest pomysłowość. Następnie warto rozglądać się za sposobem na wprowadzenie tej mocy do zdjęcia.
Jest to mały szczegół, które naprawdę może stworzyć niesamowitą atmosferę. Zdjęcia krajobrazu miejskiego są więc niesamowite pod wieloma innymi względami. Warto wykorzystać takie imponujące motywy jak budowle lub zabytki. Takie rzeczy są wręcz przepełnione dobrym smakiem. Warto również stwarzać kontrasty. Zabytki i obok nich pęknięta płytka chodnikowa. Wszystko jednak zależy wyłącznie od intencji fotografa.
Ciekawostka
Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich już w roku 1839, kiedy to Kurier Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy FRAGET oferującej aparaty do dagerotypii. Rok później w Poznaniu i w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.
Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, kiedy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, również w Warszawie, powstała wytwórnia aparatów fotograficznych i obiektywów FOS.
Bardzo często fotografię tradycyjną (opartą na wykorzystaniu światłoczułych własności halogenków srebra) kompletnie mylnie określa się fotografią analogową. Jest to poważny błąd merytoryczny, gdyż fotografią analogową można określić proces reprodukcji obrazu z pomocą urządzeń elektronicznych analogowych (np. fotopowielacz). Wynikiem działania światła na taki element światłoczuły jest powstanie sygnału analogowego, a nie efektu fotochemicznego na błonie filmowej czy innym nośniku emulsji światłoczułej.
Jedna z pierwszych fotografii barwnych wykonana (ok. 1900 roku) metodą opracowaną przez "Polskiego Edisona" Jana Szczepanika. Szczepanik opatentował tę metodę w USA i w Wielkiej Brytanii. Na podstawie licencji Szczepanika amerykańska firma Kodak w roku 1928 wprowadziła do sprzedaży film barwny "Kodachrome" a niemiecka firma AGFA po ulepszeniu jego projektu wyprodukowała własne aparaty małoobrazkowe "Agfacolor".
Menu
Początki fotografi...
W początkowym okresie fotografii naświetlenie jednego tylko zdjęcia zajmowało częstokroć cały dzień. Fotografia zyskała popularność, gdy rozwój materiałów światłoczułych umożliwił zwykłym ludziom szybkie i łatwe robienie zdjęć.Podczas robienia zdjęcia obiektyw projektuje obraz kadru na powierzchnię pokrytą chemicznym związkiem światłoczułym. Światło padając na ten związek powoduje, że podlega on pewnym przemianom. Zmiany te, odpowiadające rzutowanemu obrazowi, stają się widoczne po obróbce chemicznej, której poddaje się kliszę. Pierwszą fotografię wykonał w 1826 roku francuski inżynier Nicephore Niepce. Naświetlenie sceny na wolnym powietrzu, przy dobrym oświetleniu, na szklanej płycie pokrytej warstwą światłoczułą zajęło mu osiem godzin. Niepce zmarł w 1833 roku, zanim zdążył udoskonalić swój proces, w którym wykorzystywał bitumen jako materiał światłoczuły.