Fotografia

Migawka

Nowoczesne aparaty mają w sobie wszystko czego potrzebuje zarówno wytrawny fotograf jak i zwykły amator. Zaopatrzone są na przykład w migawkę pozwalającą uzyskać czasy naświetlania od 1/1000 do 1 sekundy i więcej.

Dłuższe czasy uzyskać można podczas ręcznego sterowania migawką. Migawki często są urządzeniami mechanicznymi, chociaż w najnowocześniejszych aparatach są już sterowane elektronicznie przez specjalne procesory. Ekspozycję czyli ilość światła docierającego do filmu można kontrolować zmieniając jeden parametr - przesłonę. Światło dociera do filmu przez otwór, który może być zmniejszany za pomocą mechanicznej źrenicy, czyli przesłony. W najlepszych aparatach ekspozycję można ustawiać w bardzo szerokim zakresie, co pozwala dostosować się do filmów o różnej czułości.

Nastawianie ustala się za pomocą światłomierza, w którym element fotoelektryczny mierzy natężenie padającego światła. Urządzenie samo wyświetla kombinacje przesłony i czasu otwarcia migawki. Zdecydowana większość aparatów posiada swój własny wbudowany światłomierz.

Ciekawostka

Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich już w roku 1839, kiedy to Kurier Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy FRAGET oferującej aparaty do dagerotypii. Rok później w Poznaniu i w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.

Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, kiedy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, również w Warszawie, powstała wytwórnia aparatów fotograficznych i obiektywów FOS.

Bardzo często fotografię tradycyjną (opartą na wykorzystaniu światłoczułych własności halogenków srebra) kompletnie mylnie określa się fotografią analogową. Jest to poważny błąd merytoryczny, gdyż fotografią analogową można określić proces reprodukcji obrazu z pomocą urządzeń elektronicznych analogowych (np. fotopowielacz). Wynikiem działania światła na taki element światłoczuły jest powstanie sygnału analogowego, a nie efektu fotochemicznego na błonie filmowej czy innym nośniku emulsji światłoczułej.

Jedna z pierwszych fotografii barwnych wykonana (ok. 1900 roku) metodą opracowaną przez "Polskiego Edisona" Jana Szczepanika. Szczepanik opatentował tę metodę w USA i w Wielkiej Brytanii. Na podstawie licencji Szczepanika amerykańska firma Kodak w roku 1928 wprowadziła do sprzedaży film barwny "Kodachrome" a niemiecka firma AGFA po ulepszeniu jego projektu wyprodukowała własne aparaty małoobrazkowe "Agfacolor".

Menu

  • Oświetlenie
  • Inspiracje
  • Twórczość
  • Ekspozycja
  • Gusta
  • Tło
  • Krajobrazy miejskie
  • Aparaty
  • Makro
  • Obróbka zdjęć
  • Czarno-białe
  • Ciemne tło
  • Niecephore Niepce
  • Popularność
  • Początki fotografi...

    W początkowym okresie fotografii naświetlenie jednego tylko zdjęcia zajmowało częstokroć cały dzień. Fotografia zyskała popularność, gdy rozwój materiałów światłoczułych umożliwił zwykłym ludziom szybkie i łatwe robienie zdjęć.

    Podczas robienia zdjęcia obiektyw projektuje obraz kadru na powierzchnię pokrytą chemicznym związkiem światłoczułym. Światło padając na ten związek powoduje, że podlega on pewnym przemianom. Zmiany te, odpowiadające rzutowanemu obrazowi, stają się widoczne po obróbce chemicznej, której poddaje się kliszę. Pierwszą fotografię wykonał w 1826 roku francuski inżynier Nicephore Niepce. Naświetlenie sceny na wolnym powietrzu, przy dobrym oświetleniu, na szklanej płycie pokrytej warstwą światłoczułą zajęło mu osiem godzin. Niepce zmarł w 1833 roku, zanim zdążył udoskonalić swój proces, w którym wykorzystywał bitumen jako materiał światłoczuły.