Fotografia

Niecephore Niepce

Jak wiadomo nie da zatrzymać się czasu, piękne chwile są ulotne i mijają szybko. Pamięć ludzka pomieści wiele wspaniałych wspomnień, ale pomóc można jej fotografią. Pierwszy raz wynalazkiem tym posłużył się Niecephore Niepce w 1826 roku.

Niepce był francuskim inżynierem i zanim wykonał pierwszą zdjęcie musiał się trochę nagimnastykować. Samo naświetlenie sceny na wolnym powietrzu i na szklanej płycie zajęło mu osiem godzin. Patrząc na dzisiejsze warunki fotografowania to czas jaki musiał poświęcić Niecephore na samo przygotowanie wydaję się dość ekstremalny. Wynalazca zmarł w 1833 roku i nie zdążył udoskonalić swojego procesu, w którym jako materiał światłoczuły wykorzystywał bitumen. Dagerotypię odkrył dopiero jego współpracownik Louis Daguerre w 1839 roku.

W tym procesie używano srebrnych płyt pokrywanych jodkiem srebra. W tamtych czasach materiał ten był ogromnym postępem, ale patrząc na dzisiejsze standardy był on za mało czuły. Naświetlenie jednego obrazu zajmowało od 15 do 30 minut.

Ciekawostka

Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich już w roku 1839, kiedy to Kurier Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy FRAGET oferującej aparaty do dagerotypii. Rok później w Poznaniu i w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.

Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, kiedy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, również w Warszawie, powstała wytwórnia aparatów fotograficznych i obiektywów FOS.

Bardzo często fotografię tradycyjną (opartą na wykorzystaniu światłoczułych własności halogenków srebra) kompletnie mylnie określa się fotografią analogową. Jest to poważny błąd merytoryczny, gdyż fotografią analogową można określić proces reprodukcji obrazu z pomocą urządzeń elektronicznych analogowych (np. fotopowielacz). Wynikiem działania światła na taki element światłoczuły jest powstanie sygnału analogowego, a nie efektu fotochemicznego na błonie filmowej czy innym nośniku emulsji światłoczułej.

Jedna z pierwszych fotografii barwnych wykonana (ok. 1900 roku) metodą opracowaną przez "Polskiego Edisona" Jana Szczepanika. Szczepanik opatentował tę metodę w USA i w Wielkiej Brytanii. Na podstawie licencji Szczepanika amerykańska firma Kodak w roku 1928 wprowadziła do sprzedaży film barwny "Kodachrome" a niemiecka firma AGFA po ulepszeniu jego projektu wyprodukowała własne aparaty małoobrazkowe "Agfacolor".

Menu

  • Oświetlenie
  • Inspiracje
  • Twórczość
  • Ekspozycja
  • Gusta
  • Tło
  • Krajobrazy miejskie
  • Aparaty
  • Makro
  • Obróbka zdjęć
  • Czarno-białe
  • Ciemne tło
  • Niecephore Niepce
  • Popularność
  • Początki fotografi...

    W początkowym okresie fotografii naświetlenie jednego tylko zdjęcia zajmowało częstokroć cały dzień. Fotografia zyskała popularność, gdy rozwój materiałów światłoczułych umożliwił zwykłym ludziom szybkie i łatwe robienie zdjęć.

    Podczas robienia zdjęcia obiektyw projektuje obraz kadru na powierzchnię pokrytą chemicznym związkiem światłoczułym. Światło padając na ten związek powoduje, że podlega on pewnym przemianom. Zmiany te, odpowiadające rzutowanemu obrazowi, stają się widoczne po obróbce chemicznej, której poddaje się kliszę. Pierwszą fotografię wykonał w 1826 roku francuski inżynier Nicephore Niepce. Naświetlenie sceny na wolnym powietrzu, przy dobrym oświetleniu, na szklanej płycie pokrytej warstwą światłoczułą zajęło mu osiem godzin. Niepce zmarł w 1833 roku, zanim zdążył udoskonalić swój proces, w którym wykorzystywał bitumen jako materiał światłoczuły.