Popularność
Szerokie spopularyzowanie fotografii nastąpiło wtedy, gdy czas naświetlania obrazu skrócił się, do użytku weszły aparaty z łatwą obsługą i filmem na rolce umożliwiającym szybkie wykonywanie całych serii zdjęć. Jak dotąd obraz zapisywany był na pojedynczych szklanych płytkach lub kawałkach błony.
W 1889 roku Kodak wydał pierwszy aparat, który wykonywał kilka zdjęć na jednej rolce. Ten wynalazek był o tyle dobry, że nie trzeba było otwierać i ponownie załadowywać aparatu po wykonywaniu każdego zdjęcia. Następnie poprawiono czułość emulsji światłoczułej pokrywającej błonę do tego stopnia, że czas naświetlania zmalał do ułamków sekund. Wczesne aparaty były niezwykle proste. Obiektyw umieszczony był w jednej ze ścian skrzynki i wytwarzał obraz na przeciwległej ścianie, gdzie umieszczano materiał światłoczuły.
Fotograf kontrolował ekspozycję i zdejmował w odpowiednim czasie kapturek z obiektywu. Jeśli były dobre warunki świetlne to czas naświetlania był skracany, natomiast przy złych warunkach czas ten był wydłużany dla uzyskania satysfakcjonujących rezultatów.
Ciekawostka
Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich już w roku 1839, kiedy to Kurier Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy FRAGET oferującej aparaty do dagerotypii. Rok później w Poznaniu i w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.
Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, kiedy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, również w Warszawie, powstała wytwórnia aparatów fotograficznych i obiektywów FOS.
Bardzo często fotografię tradycyjną (opartą na wykorzystaniu światłoczułych własności halogenków srebra) kompletnie mylnie określa się fotografią analogową. Jest to poważny błąd merytoryczny, gdyż fotografią analogową można określić proces reprodukcji obrazu z pomocą urządzeń elektronicznych analogowych (np. fotopowielacz). Wynikiem działania światła na taki element światłoczuły jest powstanie sygnału analogowego, a nie efektu fotochemicznego na błonie filmowej czy innym nośniku emulsji światłoczułej.
Jedna z pierwszych fotografii barwnych wykonana (ok. 1900 roku) metodą opracowaną przez "Polskiego Edisona" Jana Szczepanika. Szczepanik opatentował tę metodę w USA i w Wielkiej Brytanii. Na podstawie licencji Szczepanika amerykańska firma Kodak w roku 1928 wprowadziła do sprzedaży film barwny "Kodachrome" a niemiecka firma AGFA po ulepszeniu jego projektu wyprodukowała własne aparaty małoobrazkowe "Agfacolor".
Menu
Początki fotografi...
W początkowym okresie fotografii naświetlenie jednego tylko zdjęcia zajmowało częstokroć cały dzień. Fotografia zyskała popularność, gdy rozwój materiałów światłoczułych umożliwił zwykłym ludziom szybkie i łatwe robienie zdjęć.Podczas robienia zdjęcia obiektyw projektuje obraz kadru na powierzchnię pokrytą chemicznym związkiem światłoczułym. Światło padając na ten związek powoduje, że podlega on pewnym przemianom. Zmiany te, odpowiadające rzutowanemu obrazowi, stają się widoczne po obróbce chemicznej, której poddaje się kliszę. Pierwszą fotografię wykonał w 1826 roku francuski inżynier Nicephore Niepce. Naświetlenie sceny na wolnym powietrzu, przy dobrym oświetleniu, na szklanej płycie pokrytej warstwą światłoczułą zajęło mu osiem godzin. Niepce zmarł w 1833 roku, zanim zdążył udoskonalić swój proces, w którym wykorzystywał bitumen jako materiał światłoczuły.